Αναμένεται προσγείωση
σαν να ’ναι ο καιρός που αλλάζει
να γείρει ο κόπος μας
να πυρωθεί η αλήθεια μας
σ’ εύφορο χώμα.
Μνήμη αναμένεται.
Γέλια αερικά και γέλια δίνες.
Μου ’γινε αναιμικό το φως.
Καλύτερα έτσι· λιχνίζει η νύχτα πιο αμυδρά
σε γέλια δαίμονες σε γέλια φλόγες.
Έτσι τ’ αποσιωπητικά διαβατάρικα
ζυγώνουν όσο κρατά ένα γέρμα,
η νύχτα γνέφει πιο αμυδρά,
πλάι στ' αστέρια τρεμοφέγγει η απόσταση,
σε γέλια ανέλπιστα ανάμεσα
τα πτώματά της περιφέρει.
Μου ’γινε αναιμικό το φως
μνήμη από φώτα ζωηρά και φώτα μνήμες,
χέρι τρεμάμενο. Χέρσα η απουσία.
Το χώμα έτοιμο
να σκεπαστεί η αλήθεια μας.
εικόνα: deviantart
17 χοροί:
Το χώμα έτοιμο
να θάψουμε την αλήθεια μας...
Φαντάζομαι γι' αποσιωπητικά - αστέρια -
ό,τι έμεινε, δηλαδή, απ' τον πρώτο καιρό τον παιδικό...
Μετά...απόσταση...πεφτάστερα που σβιούνται...ρακένδυτα όνειρα για ουρανό...
Αγαπημένη μου φίλη,
έγραψες πάλι!!!
Φιλιά πολλά πολλά!!!
Δεν ξερω αν μπορέσω να κρύψω την αλήθεια της ανάσας μου...
Αλλά μπαίνοντας σημερα εδω, ειχα εναν βαθύ αναστεναγμό...
Ολο αυτό το "σκηνικό" το λάτρεψα.
Εικόνας και λέξεων :)
όταν κάτι πεθαίνει, όταν κάτι αργοσβήνει αφήνει άραγε πάντα το χώρο και την ενέργεια για να γεννηθεί κάτι νέο ή απλά, αναμένεται μια περίοδος κενού... απαραίτητη ίσως, αναγκαία, θεραπευτική... λατρεύω τη γραφή σου... καλησπέρα...
Πανέμορφο κι απολαυστικό κέντημα.
Μα, και ήχου ταυτόχρονα.
Καλό Σαββατόβραδο
"Αναμένεται προσγείωση.
Μνήμη αναμένεται.
Το χώμα έτοιμο να σκεπαστεί η αλήθεια μας".
Έτσι απλά. Μόνο μια λάμψη. Μια συνάντηση του νου. Και μια γείωση. Χωμάτινη κι αληθινή.
Καλησπέρα Χαρά! Χορεύω ταξίδευοντας όποτε σε διαβάζω. Φιλιά!
Όλο και περισσότερο μου αρέσουν οι πιρουέτες σου. Έχοντας πλήρη τη βεβαιότητα ότι το χώμα θα ανθίσει και την προσγείωση θα ακολουθήσει η επόμενη απογείωση, μικρή χορεύτρια των λέξεων.
Ευαγγελία μου, με χαροποίησε πολύ η ερμηνεία που έδωσες. Εγώ είχα βέβαα κάτι πολύ διαφορετικό στο μυαλό μου όταν το έγραφα, που δεν θ' αποκαλύψω γιατί λατρεύω αυτή τη διαλεκτική που προσφέρει ένα κείμενο (η γλώσσα δηλαδή) και τις διαφορετικές αναγνώσεις.
Σ' ευχαριστώ γι' αυτό και ειλικρινά χαίρομαι που σου άρεσε.
Σε φιλώ με πολλή αγάπη!
Μαρία μου, δεν χρειάζεται να κρύψεις κάτι. Η ειλικρίνεια του αναστεναγμού σου είναι τόση όση κι η αλήθεια των στίχων σου.
Με εκτίμηση κι αγάπη, φιλιά πολλά!
Νημερτή μου, με συγκινείς.
Νομίζω πως το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Είναι ο χώρος, το κενό που αφήνει ένας θάνατος, η απαραίτητη περίοδος του πένθους, για να αναδυθεί κάτι νέο. Έχω την αίσθηση πως αυτό συμβαίνει με τα περισσότερα είδη θανάτου. Τη μνήμη όμως πολλές φορές δεν την ξεγελά κανένας θάνατος και κανένα κενό-μεσολαβητής. Μ' αυτή τρεφόμαστε και παράλληλα μ' αυτήν ξαναγεννιομαστε.
Σου εύχομαι ένα όμορφο απόγευμα.
Κωνσταντίνε μου, σ' ευχαριστώ θερμά για το "κέντημα" και τον ερχομό σου εδώ.
Να 'σαι καλά!
Φιλιά!
Άτη μου, σ' ευχαριστώ για το χορό και τα λόγια σου. Αναμένω, επίσης, την επόμενη σου ανάρτηση που είμαι βέβαια πως ουδεμία σχέση με γείωση θα έχει.
Πολλά-πολλά φιλιά!
Ποιητή μου, μ' αρέσει τούτη η βεβαιότητά σου! Αναμένεται απογείωση, λοιπόν! Και πλήρες ανθοβόλημα!
Σου στέλνω αγάπη πολλή!
με αναστάτωσε ευχάριστα ο αποψινός σου χορός Χαρά... και κοιτάζω τον ουρανό να δω ΄πού τροχοδρομούνται τα όνειρα...
γιατί ναι... "αναμένεται προσγείωση" καλή μου, "μνήμη αναμένεται"
υπέροχη γραφή...σε καμαρώνω!!!
Καλησπέρα, Τζούλια μου.
Όταν το μωβ σου περνά από εδώ γεμίζει χώρο και χρόνο.
Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, μνήμη γλυκειά σα χάδι.
Σε φιλώ!
η απόσταση που σιγά σιγά
γίνεται
απουσία
μετά την προσγείωση
πάντα ακολουθεί
η απογείωση
καλημέρα!
Από τις 7 του Νοέμβρη, πέρασαν πολλές, πάρα πολλές μέρες. Τι γίνεται εκείνος ο επόμενος χορός των λέξεων, μικρή χορεύτρια;
Αγαπημένε μου Τόλη, φόρτος διαβάσματος με ανάγκάζει να μένω μακριά σας. Μα από την ερχόμενη εβδομάδα, που θα μου 'χει φύγει ένα σημαντικό βάρος θα 'ρχομαι και θα κάνω αναρτήσεις πολύ συχνότερα. Κι επιτέλους! Μου 'χει λείψει πολύ η επικοινωνία μας.
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ.
Μεγάλη αγκαλιά!
Ανάρτηση Σχολίου